191و نيز مى‌فرمايد:

وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنٰاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ (توبه:71)

مردان وزنان باايمان، ولى (و يار وياور) يكديگرند؛ امر به معروف، ونهى از منكر مى‌كنند.

بنابراين، ما نيز مى‌توانيم به سراغ وسائط رفته واز آنها حاجت بخواهيم ولى همراه با اين اعتقاد كه تمام امور به دست قدرت با كفايت الهى است واوست كه اين آثار را در وسائط قرار داده است، و آنها هر كارى كه انجام مى‌دهند به اذن ومشيت الهى است.

شبهه پنجم: مشرك بودن اكثر مردم

خداوند متعال مى‌فرمايد: وَ مٰا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّٰهِ إِلاّٰ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ ؛ «وبيشتر آنها كه مدعى ايمان به خدا هستند، مشركند». (يوسف:106)

گفته شده بسيارى از مدعيان ايمان به جهت انجام برخى كارها مشرك هستند.

پاسخ

اوّلاً: اين آيه اشاره به مراتب شرك عقيدتى، بعد از مرحله توحيد در ذات دارد كه در بسيارى از افراد موجود است، و مقصود از آن شرك در برخى صفات ثبوتى، غير از توحيد ذاتى مى‌باشد.

ثانياً: ممكن است كه آيه فوق اشاره به برخى از مراحل شرك عملى داشته باشد، كه از آن به ريا وسمعه وشرك خفى تعبير مى‌شود.