173 دور انداخته و خدمت حضرت رسيدم در حالى كه سوره برائت را قرائت مىكرد. اين آيه را تلاوت نمود: (دانشمندان و راهبان خود را اربابى غير از خدا گرفتهاند) تا آنكه از آن فارغ شد. عرض كردم: ما آنها را عبادت نمىكنيم. حضرت فرمود: آيا اينگونه نيست كه آنان، حلال خدا را حرام مىكنند و شما نيز حرام مىدانيد، و حرام خدا را حلال مىكنند و شما نيز حلال مىشماريد؟ گفت: آرى، حضرت فرمود: اين همان عبادت آنان است.
از اين حديث استفاده مىشود كه مشركان معتقد بودند كه بزرگانشان ربّ و پروردگار و قانونگذار مستقل در برابر خداوند متعال مىباشند.
3. از منظر تاريخ
با رجوع به كتب و نقلهاى تاريخ، مىتوان به نحوۀ عقيدۀ مشركان صدر اسلام پىبرد.
ابن عاشور مىگويد:
...فالعرب كان أصل دينهم في الجاهلية عبادة الأصنام، و سرت إليهم معها عقائد من اعتقاد سلطة الجن و الشياطين و نحو ذلك. فكان العرب يثبتون الجن و ينسبون إليهم التصرفات، فلأجل ذلك كانوا يتقون الجن و ينتسبون إليها و يتخذون له المعاذات و الرقي و يستجلبون رضاها بالقرابين و ترك تسمية الله على بعض الذبائح... 1
...عرب اصل دينش در جاهليت پرستش بتها بود و همراه آن عقايدى از اعتقادات از قبيل سلطه جن و شياطين و امثال آنها در بين