172 گفت: اين آيه نازل شد: (سوگند به جايگاه ستارگان و محل طلوع و غروب آنها) تا اينكه رسيد به اينجا (و به جاى شكر روزى‌هايى كه به شما داده شده آن را تكذيب مى‌كنيد؟)

معاويه ليثى از رسول خدا(ص) نقل كرده كه فرمود:

يَكُونُ النَّاسُ مُجْدِبِينَ، فَيُنْزِلُ اللهُ تَبَارَكَ وَ تَعالى عَلَيْهِمْ رِزْقاً مِنْ رِزْقِهِ، فَيُصْبِحُونَ مُشْرِكِينَ. فَقِيلَ لَهُ: وَ كَيْفَ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللهِ! قَالَ يَقُولُونَ: مُطِرْنَا بِنَوْءِ كَذَا وَ كَذَا. ¹

مردم در قحطى به سر مى‌برند، و خداوند تبارك و تعالى بر آنان از روزى خود نازل مى‌كند ولى آنان مشرك مى‌شوند. به او عرضه شد: چگونه اين چنين مى‌شود اى رسول خدا! فرمود: مى‌گويند با فلان و فلان ستاره، باران داده شديم.

ترمذى به سندش از عدى بن حاتم نقل كرده كه گفت:

أَتَيْتُ النَّبِيَّ(ص) وَ فِي عُنُقيِ صَليِبٌ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ: يَا عَدِيُّ! اْطرَحْ عَنْكَ هَذَا الْوَثَنَ مِنْ عُنُقِكَ. فَطَرَحْتُهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَ هُوَ يَقْرَأُ سُورَةَ بَرَائَةٍ. فَقَرَأَ هذِهِ الآيَةَ: اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ حَتّى فَرَغَ مِنْهَا. فَقُلْتُ: إِنَّا لَسْنَا نَعْبُدُهُمْ. فَقَالَ: أَلَيْسَ يُحَرِّمُونَ مَا أَحَلَّ اللهُ فَتُحَرِّمُونَهُ وَ يُحِلُّونَ مَا حَرَّمَ اللهُ فَتَسْتَحِلُّونَهُ؟ قُلْتُ: بَلى. قَالَ: فَتِلْكَ عِبَادَتُهُمْ. ²

خدمت پيامبر(ص) آمدم در حالى كه در گردنم صليبى از طلا بود. حضرت فرمود: اى عدى! اين بت را از گردنت دور انداز. من آن را