165
شبهه: عقيده مشركان به تأثير طولى بتها
وهابيان معتقدند مشركان اعتقاد به طوليت در تأثير بتها دارند. آنان به اين آيه تمسك كردهاند كه خداوند مىفرمايد:
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مٰا لاٰ يَضُرُّهُمْ وَ لاٰ يَنْفَعُهُمْ وَ يَقُولُونَ هٰؤُلاٰءِ شُفَعٰاؤُنٰا عِنْدَ اللّٰهِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللّٰهَ بِمٰا لاٰ يَعْلَمُ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ لاٰ فِي الْأَرْضِ سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ (يونس:18)
آنها غير از خدا، چيزهايى را مىپرستند كه نه به آنان زيان مىرساند، ونه سودى مىبخشد؛ و مىگويند: اينها شفيعان ما نزد خدا هستند! بگو: آيا خدا را به چيزى خبر مىدهيد كه در آسمانها وزمين سراغ ندارد؟! منزه است او، وبرتر است از آن همتايانى كه قرار مىدهند!
آنان مىگويند: شرك بر دو قسم است: استقلالى و طولى و عقيده مشركين از قسم دوم است؛ اعتقاد به طوليت نيز بر دو قسم است: يا دليل بر آن وجود دارد يا ندارد. و به عبارت ديگر يا شفيع از جانب خداوند در شفاعت مأذون است يا نيست، در حالى كه مأذون باشد مردم مىتوانند نزد آن وسائط رفته و حاجات خود را از آنان بخواهند، بر خلاف حالت دوم، و اشكالى كه متوجه مشركان است آن است كه از قسم غير مأذون مىباشد؛ زيرا اگرچه آنان معتقدند كه قدرت بتها بر شفاعت در طول قدرت خداوند متعال است و آنان واسطه بين مخلوق و خالقند، ولى اين اعتقاد دليلى ندارد و لذا قرآن كريم آن را مورد مذمت قرار داده و مىفرمايد: قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنٰا ؛ «بگو: آيا دليل روشنى (بر اين موضوع) داريد؟ پس آن را به ما نشان دهيد». (انعام: 48)