139 نمىكنيم بتها را مگر به جهت آنكه ما را به خدا نزديك سازند)، پس چگونه جايز است براى آنان و پيروانشان اينكه مؤمنان موحد را مثل آن مشركانى قرار دهند كه اعتقاد به الوهيت بتها داشتند.
چون اين مطلب را دانستى مىفهمى كه تمام آيات پيشين كه ذكر شد و امثال آنها از آيات ديگر، مخصوص به كفار مشركين است و در هيچ يك از آنها احدى از مومنان داخل نمىباشد؛ زيرا مؤمنان اعتقاد به الوهيت غير خداوند متعال ندارند و معتقد به استحقاق عبادت بر غير خدا نيستند.
و در حديث بخارى از ابن عمر در وصف خوارج آمده كه آنان متعرض آياتى شدهاند كه در حق كفار نازل شده و آنها را حمل بر مؤمنان نمودهاند. و اين وصف صادق است بر آن غاليان تندروى كه خود را به سلف نسبت مىدهند در حالى كه سلف از آنان بيزارند.