125خداوند متعال مىفرمايد:
أَ تُجٰادِلُونَنِي فِي أَسْمٰاءٍ سَمَّيْتُمُوهٰا أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُكُمْ مٰا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهٰا مِنْ سُلْطٰانٍ (اعراف: 71)
آيا با من در مورد نامهايى مجادله مىكنيد كه شما وپدرانتان (بهعنوان معبود وخدا، بر بتها) گذاردهايد.
خداوند متعال در اين آيه درباره قول حضرت هود(ع) نقل مىكند كه چگونه او با قوم عاد محاجّه كرده و بر آنان كه وسائط و وسائلى را از جانب خود اختراع كرده و از جانب خداوند عزّوجلّ بر آن سلطان و دليل نبوده رد كرده است.
در علم اصول فقه به اثبات رسيده كه نهى يا نفى هرگاه بر طبيعت مقيد به قيد وارد شود،آن نفى يا نهى به قيد مىخورد نه به اصل مقيد، مثل اينكه گفته شود: (مرد بلند قد در خانه نيست) كه نفى در اين مثال به قيد متوجه است يعنى وجود مرد بلند قد را نفى مىكند و اصل بودن مرد در خانه را نفى نمىكند.
مورد آيه نيز از اين نوع است؛ زيرا جمله ما نَزَّلَ اللهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ صنف خاصى از واسطه و وسيله را نفى مىكند و آن وسائطى است كه از جانب خداوند بر آن دليلى نباشد، و آن وسائطى است كه از جانب خودشان جعل شده و براى آن اسمگذارى كردهاند، و آيه در صدد نفى اصل وجود واسطه و وسيله نيست وگرنه ذكر قيد بىمعنا است.
شبيه اين آيه قول خداوند متعال است:
إِنْ هِيَ إِلاّٰ أَسْمٰاءٌ سَمَّيْتُمُوهٰا أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُكُمْ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ بِهٰا مِنْ