34عبدالعزيز بن عبدالله بن باز مى‌گويد:
... اما آنچه كنار قبور از انواع شرك و بدعت‌ها در شهرهاى بسيارى ديده مى‌شود امرى معلوم است كه سزاوار توجه و بيان و برحذر داشتن مردم از آن مى‌باشد؛ و از جمله آنها صدا زدن صاحبان قبر و استغاثه به آنان و درخواست شفاى مريضان و نصرت بر دشمنان و... از آنهاست، و اين همگى شرك اكبر است كه اهل جاهليت بر آن بوده‌اند. 1
نقد ديدگاه وهابيان
اولاً: اطلاق لفظ «جاهليت» بر اجتماع مسلمانان شامل عقيده و اخلاق و عبادات مى‌شود يعنى در تمام اين موارد، اجتماع مسلمانان همانند اجتماع كفار عصر جاهليت است، و اين وصفى خطير و حكمى است خطرناك. و آيا مى‌توان ادعا كرد كه اين عصر همانند عصر جاهليت، عصر بت‌پرستى است، بلكه بنابر تصريح بن باز - در جايى ديگر - شرك در اين زمان از شرك جاهليت اعظم است؟
ثانياً: مطابق روايات و فتاواى عموم علماى اسلام، مسلمان كسى است كه اقرار به شهادتين نمايد، همان‌گونه كه قبلا به آن اشاره كرديم.
ثالثاً: تكفير جوامع اسلامى و توصيف آنها به جاهليت هرگز با اسلوب دعوت به اسلام و خير، سازگارى ندارد؛ زيرا اسلوبى را كه اسلام به آن دعوت مى‌كند استفاده از بشارت و يسر است؛ لذا از پيامبراكرم(ص) نقل شده كه فرمود: