116 إِنْ لَمْ يَكُنْ صاحِبُهُ كَذلِك. ¹

هر كس شخصى را به فسق و كفر نسبت دهد درحالى‌كه چنين نباشد، آن دو (صفت) به خود او باز مى‌گردد.

ابن حجر عسقلانى در شرح اين حديث مى‌گويد:

وهذا يقتضي انّ من قال لآخر: انت فاسق او قال له: انت كافر، فان كان ليس كما قال، كان هو المستحق للوصف المذكور. ²

اين جمله دلالت دارد بر اينكه هر كس به ديگرى بگويد: تو فاسقى يا بگويد تو كافرى، اگر چنين نباشد، خودش مستحق آن صفات است.