114
ب) طعن بر مخالفان
از خصوصيات و مظاهر تندروى طعن بر مخالفان و حمله بر آنان است. وهابيان به جهت تحجر و استبداد در رأيى كه دارند همه مخالفان را با ديد حقارت نگريسته و از دين خارج مى‌كنند و با بدترين و زشت‌ترين تعبيرات از آنها ياد مى‌نمايند.
ج) خشونت‌طلبى
از مظاهر و آثار تندروى در دين خشونت‌طلبى و بداخلاقى و ناسزاگويى نسبت به مخالفان است. و لذا در مكه و مدينه و نيز در برخى از بلاد اسلامى مشاهده مى‌كنيم كه چگونه وهابيان و سلفى‌ها خشونت به خرج داده و با مسلمانان مخالف با عقيده خود، با بدترين وضع ممكن رفتار مى‌كنند.
د) متنفر كردن مردم از دين
از جمله آثار تندروى در دين و مذهب، متنفر كردن مردم از دين و ايمان است. وهابيان و سلفى‌ها با اين تندروى‌هاى خود كارى كرده‌اند كه نه تنها مسلمانان از دين و ايمان متنفر شوند بلكه افراد ديگر از اهل كتاب و مسيحيان و ساير اديان را نيز به اسلام بدبين نموده و اسلام را به عنوان مظهر خشونت و ترور معرفى كرده‌اند.
بخارى به سندش از پيامبر(ص) نقل كرده كه فرمود:
إِنَّ الدّيِنَ يَسِّر وَ لَنْ يَشادَ الدِّينَ أَحَدٌ إِلاّ غلبه، فَسدَّدُوا وَ قارَبوُا وَ أَبْشِروُا. 1