124 آموختن علوم و پيروى از آن حضرت، بسيار مىكوشيد؛ پيامبر (ص) نيز در آموزش حضرت على عليه السلام و تربيت او بسيار مشتاق و كوشا بود و هر وقت اميرالمؤمنين على عليه السلام از ايشان سؤالى مىكرد، جواب مىفرمود و چون ساكت مىشد، ايشان (ص) رشتۀ سخن مىگشود.
وقتى اهل سنّت قبول دارند كه ابوهريره دو ظرف علم داشته كه از رسول خدا (ص) گرفته بود و بسيارى از احاديثى را كه گفته، تنها از يكى از آن ظرفها بوده است، چگونه تعجب مىكنند از اينكه حضرت على عليه السلام هزار باب از علم داشته باشد كه از هر بابى هزار باب ديگر گشوده شود؟! با اينكه اميرالمؤمنين على عليه السلام نزديكترين جايگاه را به رسول خدا (ص) داشته و بيش از هركس، همراه ايشان بوده و سؤالات بسيارى را نيز از رسول خدا (ص) پرسيده و قوۀ ادراك فوقالعاده و حافظهاى قوى داشته است؛ چنانكه به تفصيل بيان شد.
همچنين حضرت على عليه السلام به تمام علوم قرآن تسلط داشت و مىفرمود: «به خدا قسم، هيچ آيهاى نازل نشد، مگر اينكه مىدانستم براى چه چيزى نازل شده و در كجا نازل شده است».
در جايى ديگر ايشان فرمود: «دربارۀ كتاب خدا، از من سؤال كنيد؛ زيرا هيچ آيهاى نيست مگر اينكه دانستم در شب نازل شده يا روز. در دشت يا در كوه».
ابنمسعود نيز در اينباره چنين مىگويد: «همانا به حضرت على عليه السلام علم ظاهر و باطن داده شده است» كه قبلاً گذشت. 1
علاوه بر آنچه بيان شد، پيامبر (ص) در حديث صحيحى مىفرمايد: «من شهر علم هستم و على دروازۀ آن است». 2