99«امام شافعى»، از ائمه چهارگانه اهل سنت، در اشعار معروف خود درباره ولايت حبّى مى‌گويد:

يا راكباً قِف بالمُحصّب مِن منى واهتف بساكن خيفها و الناهض

سحراً اذا فاض الحجيج إلى منى فيضاً كملتطم الفرات الفائض

ان كان رفضاً حب آل محمد فليشهد الثقلان أنّي رافضي

يا آل بيت رسول الله حبّكم فرض من الله في القرآن انزله

كفاكم من عظيم الفخر انّكم من لم يُصلّ عليكم لاصلاة له

ولما رأيت النّاس قد ذهبت بهم مذاهبهم في أبحر الغىّ و الجهل

ركبت على اسم الله في سفن النجا وهم اهل بيت المصطفى خاتم الرسل

وامسكت حبل الله و هو ولاؤهم كما قد أمرنا بالتّمسك بالحبل ¹

- اى سواره! در سرزمين پر سنگريزه منا بايست و سحرگاه فرياد كن به آن كه در خيف ساكن است و به آن كه حركت كرده است.

- آن‌گاه كه حجاج از مشعر به منا حركت مى‌كنند و كثرت جمعيت، مانند رود فرات موج مى‌زند.

- اگر محبت آل محمد(ص) رفض شمرده مى‌شود، پس جن و انس گواهى دهند كه من «رافضى» هستم.

- اى اهل بيت رسول! دوستى شما فريضه‌اى است از جانب خداوند كه در قرآن آن را فرود آورده است.

- از فخر بزرگ، شما را اين بس كه درود بر شما جزء نماز است و هركس بر شما درود نفرستد، نمازش باطل است.