82اين مطلب از طرف خود توست يا از جانب خدا؟» رسول‌خدا(ص) درحالى‌كه چشمانش سرخ شده بود، فرمود: «سوگند به خدايى كه جز او خدايى نيست، اين مطلب از طرف خداست، نه از خود من!» (اين عبارت را سه مرتبه تكرار كرد). حرث با شنيدن سخنان پيامبر از جا برخاست، درحالى‌كه مى‌گفت: «خداوندا! اگر آنچه را محمد(ص) مى‌گويد، راست است، سنگى از آسمان بر ما نازل كن يا عذاب دردناكى بر ما فرود آر!» راوى مى‌گويد: «به خدا سوگند حرث هنوز به شترش نرسيده بود كه سنگى از طرف آسمان فرود آمد و بر فرقش خورد و از نشيمنگاهش به درآمد و در حال بمرد و اين آيه نازل شد: سَأَلَ سٰائِلٌ بِعَذٰابٍ وٰاقِعٍ* لِلْكٰافِرينَ لَيْسَ لَهُ دٰافِعٌ . ¹

اما درباره اين جمله پيامبر(ص): «هركه من مولاى اويم»، دانشمندان زبان عرب گفته‌اند: واژه مولا به چند معنا آمده است:

- به معناى مالك و از آن جمله است، آيه مباركه: ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً عَبْداً مَمْلُوكاً لاٰ يَقْدِرُ عَلىٰ شَيْءٍ... وَ هُوَ كَلٌّ عَلىٰ مَوْلاٰهُ ²؛ يعنى بر صاحب و مالك بَرده.

- به معناى آقا و مالك برده‌اى كه برده را آزاد كند.

- به معناى برده‌اى كه از قيد بردگى آزاد شده است.