73
ج) آرايش براى غيرشوهر
همانگونه كه گفته شد، در آموزههاى دينى بر آرايش و زينت با رعايت حدود و ضوابط شرعى بسيار تأكيد شده و به ميل طبيعى زنان به خودآرايى و خودنمايى توجه شده است و آنها را از اينكه براى غيرهمسر خود زينت كنند، منع كرده است. رسولخدا (ص) مىفرمايد:
اِنَّ مِن خَيرِ نِسَائِكُم... الْمُتَبَرِّجَةُ مَعَ زَوْجِهَا الْحَصانُ عَنْ غَيْرِهِ. 1
بهترين زنان شما، زنى است كه... براى شوهرش آرايش و خودنمايى كند، ولى خود را از نامحرمان بپوشاند.
آن حضرت، آرايش و زينت زن براى شوهر را از حقوق شوهر بر همسر مىشمارد و مىفرمايد:
عليها ان تَطَيَّبَ بِاَطيَبِ طيبِهَا وَ تَلبَسَ احسَنَ ثيابِها وَ تَزَيَّنَ بِاَحسَنِ زيِنَتِها. 2
از جمله حقوق شوهر بر همسر اين است كه خود را به بهترين عطرها خوشبو كند و بهترين لباسهايش را بپوشد و خود را به بهترين وجه تزيين كند.
امام صادق عليه السلام در حديث معروف «مناهى» فرمود:
وَ نَهَى ان تَتَزَيَّنَ لِغَيرِ زَوجِها، فَاِن فَعَلَت كانَ حَقّاً