92 الإسلام للعرف الذي يجري عليه الناس.

وليس صحيحاً مايقال: انّ القبعة زي خاصّ بغير المسلمين و شعار غير اسلامى، فالمسلم و غيره في ذلك سواء، و الذين

يلبسون القبعات من المسلمين لايقصدون التشبه بغيرهم فيما هو من خصائص دينهم، و إنّما يلبسونها لتقيهم من حرّ الشمس أو برد الشتاء مثلا أو لأن عُرف بلادهم جري علي ذلك. ¹

در صحت نماز پوشيده بودن سر شرط نيست، لذا نماز چه با پوشيده شدن سر و يا برهنه بودن آن صحيح است. و اگر هم پوشيده مى‌شود نوع خاصى از پوشش لازم نيست. لذا مسلمان مى‌تواند با عمامه و شابگاه [كلاه مخصوص غربى] نماز بخواند مادامى كه اين دو مانع از قرار گرفتن پيشانى بر روى زمين نگردد، و اسلام زى خاصى را براى سر معرفى نكرده است، و زى و پوشاندن سر از جمله امورى است كه اسلام آن را به عرفى واگذار كرده كه مردم بر آن عمل مى‌كنند.

و صحيح نيست كه گفته شود: كلاه شابگاه زى خاصى براى غير مسلمانان و از شعار غير اسلامى است؛ چرا كه مسلمان و غير مسلمان در آن يكسان است، و كسانى كه از مسلمانان كلاه شابگاه به سر مى‌گذارند قصدشان تشبه به غير خودشان از خصوصيات دينشان نيست، بلكه بدين جهت بر سر مى‌گذارند تا آنان را از باب مثال از حرارت خورشيد و يا سرماى زمستان نگه دارد، يا بدين جهت كه عرف كشورشان بر اين سبك است.

ثانياً: اساس جواز يك عمل، انطباق آن با كتاب وسنّت است؛