80نمى‌كنند)؛ وهنگامى كه با لغو وبيهودگى برخورد كنند، بزرگوارانه از آن مى‌گذرند.

از مجاهد نقل شده كه مقصود از «زور» اعياد مشركين است. ¹ بنابراين بايد از برپايى مراسم جشن و عيد پرهيز نمود.

پاسخ

اوّلاً: اين تفسير از مجاهد تابعى است وقول يك نفر تابعى حجيت ندارد.

ثانياً: بر فرض حجيت، آيه در مقام مدح مؤمنين است كه در مراسم مشركان حضور پيدا نمى‌كنند، واين ربطى به برپايى مراسم مؤمنان ندارد.

ثالثاً: آيات ديگر، كلمه «زور» را به معنى گفته به كار گرفته است. لذا ممكن است كه مقصود از آن، شهادت وگواهى به باطل باشد.

خداوند متعال مى‌فرمايد: (وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً) ؛ «آنها سخنى زشت وباطل مى‌گويند». (مجادله: 2)

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: (وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ) ؛ «واز سخن باطل بپرهيزيد». (حج: 30) در حالى كه مؤمنان در مراسم بزرگداشت، حرف باطل نمى‌گويند بلكه به ذكر سجاياى اخلاقى رسول خدا(ص) مى‌پردازند.

شبهه نهم: بناى شريعت در مخالفت با اهل كتاب

ابن تيميه به احكامى بر حرمت اعياد استدلال كرده كه حكم در آنها به جهت مخالفت با اهل كتاب بوده است؛ از قبيل: