103البته من از دورى تو همانند گريه عزيز گم كرده گريه مىكنم».
ودر فراز آخر دعا مىگويد:
ارحم من رأس ماله الرجاء وسلاحه البكاء.
رحمكن به كسىكه سرمايهاش اميدوارى و اسلحهاش گريه و زارى است.
2. اشك، سلاح خودسازى
اشك وگريه سلاحى است قوى وبُرّنده كه مىتواند در راه خودسازى كمك شايانى داشته باشد. لذا حضرت على(ع) در دعاى كميل مىفرمايد:
«ارحم من رأس ماله الرجاء وسلاحه البكاء» . در جنگ با دشمن درونى، يعنى جبهه جهاد اكبر، اسلحه انسان آه است نه آهن، گريه است نه شمشير. كسانى هستند كه در مجلس عزاى حسين بن على(ع) نشستهاند، اما آن هنر ودرك را ندارند تا اشك بريزند، وبر فرض هم كه درك داشته باشند نرمش دل در آنان نيست، چه اينكه تحصيل نرمش دل، كار هر كسى نيست كه نصيب او گردد.
از ديدگاه علماى اخلاق ريشه بسيارى از جنايتها قساوت قلب است. انسان وقتى به قساوت قلب وسختدلى مبتلا شد، بسيارى از مواهب فطرى را از دست مىدهد، به طورى كه نه از آلام ديگران متأثر مىشود ونه دلش در مهر كسى مىتپد، ونه رغبتى به راز ونياز با خدا دارد ونه تمايل به محبّت با مردم در خود احساس مىكند. بديهى است كه بهترين وسيله پيشگيرى يا مداوا در اين زمينه، اشك وگريه است.