91

خداي وهابيان دوان دوان راه مي‌رود

از هيئت عالى افتاى سعودى پرسيدند: « هل لله صفة الهرولة؟ »؛ «آيا خداوند صفت هروله (دوان دوان رفتن) دارد؟» پاسخ دادند:

نعم صفة الهروله على نحو ما جاء في الحديث القدسي الشريف على ما يليق به قال تعالى: «اِذا تَقرَّبِ اليَّ العبدُ شِبراً تَقرّبتُ اليه ذِراعاً و اذا تَقرَّب اليَّ ذِراعا تَقرّبتُ مِنه باعاً و اذا أتاني ماشيا اتيتُه هرولةً» رواه البخاري و مسلم. ¹

آرى، صفت هروله (دوان دوان رفتن) خدا در حديث قدسى كه بخارى و مسلم آن را نقل كرده‌اند، آمده است كه خداوند فرمود: «اگر بنده‌اى يك وجب به من نزديك شود، من يك ذراع (نيم متر) به او نزديك خواهم شد و اگر او يك ذراع به طرف من بيايد، من به اندازه فاصله انگشتان دو دست كه به صورت افقى باز مى‌شود(بيش از يك متر و نيم) به او نزديك خواهم شد. اگر او قدم‌زنان به طرف من بيايد، من دوان دوان به طرف او خواهم رفت».

توحيد از نگاه اهل سنت

انديشمندان اهل سنت، توحيدى كه فرد با آن مسلمان مى‌شود را همان اقرار به شهادتين مى‌دانند و كسى كه شهادتين را بر زبان آورد، مسلمان و جان و مال و ناموس او در امان است. از نظر آنان چنين تقسيمى كه وهابيان گفته‌اند بى‌معناست و آنان بين توحيد ربوبى و الوهى