107است. خداوند مىفرمايد:
وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنٰا أَ جَعَلْنٰا مِنْ دُونِ الرَّحْمٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ (زخرف: 45)
از پيامبرانى كه پيش از تو فرستاديم [و پيروان راستين آنها] بپرس، آيا غير از خداوند رحمان، معبودانى براى پرستش قرارداديم؟!
اين دستور در زمانى است كه پيامبران گذشته در حيات دنيوى نبودند. بنابراين لازمه اين دستور، سخنگفتن و دريافت پاسخ و قدرت پيامبران الهى بر پاسخگويى از برزخ است، وگرنه چنين دستورى از خداى حكيم صادر نمىشد. اينكه برخى در صدد توجيه برآمدهاند كه منظور پرسيدن از علماى اهل كتاب است، با ظاهر آيه سازگارى ندارد. افزون بر اينكه از چه كسانى سؤال كند؟ از آنان بپرسد كه دست به تحريف كتاب الهى زدهاندو مردم را به سوى شرك و دوگانهپرستى كشاندهاند.
بنابراين پيامبر(صلى الله عليه و آله) بايد با كسانى سخن گويد كهتوحيد را در پاسخ او بيان كنند كه اين دليل بر زنده بودن آنان، متوجه شدن سؤال پيامبر(صلى الله عليه و آله) و اعتراف به توحيد و نبوت پيامبر خاتم از سوى آنان است.
برزخ و حيات برزخي در روايات
در روايات متعددى از رسول خدا(صلى الله عليه و آله) آمده است كه مردگان از عالم برزخ صداى زندگان را مىشنوند. «عايشه» از رسول خدا(صلى الله عليه و آله) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود: «هيچ مردى نيست كه به زيارت قبر برادرش رود