104است، ولى آيه قرآن بدان اشاره نكرده است؛ زيرا منظور قرآن عبرتگرفتن كفار است كه حيات اين دنيا براى آنها عبرت نمىشود. بلكه آنچه موجب بيدارى آنها مىشود، حيات برزخى است. 1
5. آيه ديگرى كه بر بقاى روح پس از مرگ در عالم برزخ به آن استدلال شده، اين آيه است كه خداوند مىفرمايد:
لَوْ تَرىٰ إِذِ الظّٰالِمُونَ فِي غَمَرٰاتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلاٰئِكَةُ بٰاسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذٰابَ الْهُونِ بِمٰا كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آيٰاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ (انعام:93)
و اگر ببينى هنگامى كه [اين] ستمكاران در شدايد مرگ فرو رفتهاند، و فرشتگان دستها را گشودهاند [به آنان مىگويند:] «جان خود را تسليم كنيد! امروز در برابر دروغهايى كه به خدا بستيد و نسبت به آيات او تكبر ورزيديد، مجازات خواركنندهاى خواهيد ديد»! [به حال آنها تأسف خواهى خورد].
استدلال بر بقاى روح در برزخ از اين آيه به اين صورت است: خدا مىفرمايد فرشتگان روح را از بدن مىگيرند و وعده عذاب سوزنده به ارواح ستمكاران مىدهند پس بايد عالمى باشد كه در آن عالم اين عذاب محقق گردد اگر قرار به فناى روح بود، ديگر عذاب معنا نداشت؛ زيرا نابودى، جايى براى احساس باقى نمىگذارد.
6. آيه ديگر، آيه 50 سوره انفال است كه مىفرمايد: