78

حكم ازدواج موقت از نظر شيعه

شعبى ادعا مى‌كند: «يهوديان، مهريه‌اى به همسرانشان نمى‌دهند و تنها از آنها تمتع مى‌برند؛ رافضيان نيز متعه را جايز مى‌شمارند».

در جواب بايد گفت كه شيعيان در ازدواج وجود مهريه و صداق را لازم مى‌دانند و كتاب‌هاى فقهى آنان گواه اين مطلب است. البته متعه در كتاب و سنت، به دو معنا به كار رفته است؛ يك معناى آن مورد اتفاق تمام مذاهب اسلامى، از جمله شيعه و سنى است. ولى معناى ديگر را تنها شيعه، بر اثر پيروى از قرآن و سنت جايز مى‌داند.

معناى اول متعه (ازدواج موقت)

اگر مقصود از متعه، مالى است كه پس از طلاق به زن داده مى‌شود، قرآن به اين مطلب تصريح كرده است:

لاٰ جُنٰاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسٰاءَ مٰا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتٰاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ (بقره: 236)

اگر زنان را قبل از آميزش جنسى با تعيين مهر، [به عللى] طلاق دهيد، گناهى