54مهدى منتظر(عج)، براى ادعاى مهدويت خودشان و فريفتن مردم از اين راه؛ كارى كه زيان‌ها و خطرهاى آن براى امت، در گذشته و آينده، نزد همگان روشن است.
اينان در خلال اين بحث بر جنبه‌هاى منفى قضيه تأكيد كرده‌اند، ولى سخن ما در موضوع دوم، اين است كه در طول تاريخ بلند ما تا به امروز، بى‌شك بسيارى افراد از مسأله حضرت مهدى(عج) سوءاستفاده كرده‌اند؛ به‌گونه‌اى كه برخى اشخاص نيرنگ‌باز زير لواى اين نام مقدس، كه مردم به نيكى و عدالت صاحبش اميد بسته‌اند، در صدد تسلط بر عقل و فكر مردم برآمدند. همچنين طرفداران برخى از انقلابيون مصلح لقب مهدى(عج) را به وى داده‌اند و با خوش‌بينى آرزو كرده‌اند او همان كسى باشد كه رسول‌خدا(ص) وعده ظهورش را داده است. ولى بايد بدانند اين بهره‌بردارى‌ها نمى‌تواند دستاويزى براى انكار حقيقت امام مهدى(عج) كه نزد مسلمانان در طول تاريخ از امور ثابت به شمار مى‌رود، قرار گيرد.
وجود خطا در تطبيق يا در مواردى سوء نيت و نيرنگ‌بازى كسانى ديگر، نمى‌تواند به انكار حقيقتى ثابت بينجامد. «شيخ محمد خضر حسين» در پاسخ اين‌گونه ادعاها چنين گفته است:
چنانچه مردم در فهم يك حديث نبوى راه خطا بروند و نتوانند آن را به‌درستى تطبيق دهند و اين كارشان مفاسدى به بار آورد، شايسته نيست كه اين امر، انگيزه‌اى براى شك در درستى حديث و مبادرت به انكار آن شود. بدون شك، نبوت، يك حقيقت است و در عين حال، كسانى به دروغ ادعاى نبوت كرده‌اند و با اين ادعا شمار بسيارى از مردم را گمراه ساخته‌اند - مانند كارى