117قاطعى در دست است كه ثابت مىكند هر زمانى نيازمند يك امام است و زمين هيچگاه از حجت الهى خالى نيست. آن حجت نيز بهوسيله خدا تعيين مىشود و اطاعت او بر همه امت واجب است. بنابراين، ناگزير بايد امين و معصوم باشد تا بتوان از او فرمان برد؛ زيرا اطاعت او، اطاعت رسول و اطاعت رسول، اطاعت خداوند است.
دلايل صحيحى براى امامت امامان دوازدهگانه از اهلبيت پيامبرخدا(ص)، در دست است كه آخرشان، مطابق روايتهاى مشهور نقل شده از رسول خدا(ص) و اشاره خود اهلبيت، حضرت مهدى(عج) است.
اعتقاد به امامت حضرت مهدى(عج) سبب رهايى از مرگ جاهليت مىشود؛ زيرا هركس بدون شناخت امام زمان خود از دنيا برود - طبق اخبار موثق و درست - به مرگ جاهليت مىميرد.
اعتقاد به امام - هرچند غايب - موجب اميد مىشود و مردم را به اطاعت و خير وامىدارد و از ارتكاب زشتى و معصيت بازمىدارد. اين، همان لطفى است كه فلسفه امامت همچون رسالت، بر آن مبتنى است.
شيعه بر پايه اين اعتقاد، در راه تحكيم اسلام و فراهم ساختن زمينه ظهور امام مىكوشد و در كمال صبر و شكيبايى و نهايت تلاش روزگار دولت كريمهاش را انتظار مىكشد و هرگونه ستم و سلطهاى را از سوى دولتهاى فاسد نفى مىكند.
اين التزامها هيچ كاستى و عيبى ندارد، بلكه همه اطاعت خداوند و نزديكى به او، تلاش در راه او، جهاد براى تحكيم فرمان و اعتلاى كلمه اوست تا آنكه اين وعده الهى تحقق يابد: «ما مىخواهيم كه بر مستضعفان روى زمين منت بنهيم و آنان را پيشوايان و وارثان قرار