210حواله را به او دادم. او آن را بوسيد و گفت: برو حمّال بياور. رفتم چند حمّال خبر كردم. آمدند و چند جُوال از پول‌هاى رايج را به منزل سيد آورديم. بعد كه مطلب را با سيد به طور خصوصى در ميان گذاشتم، فرمود: «تا زنده‌ام، به كسى نگو. حواله از حضرت صاحب الامر، امام مهدى(عج) بود، همان كسى كه ديروز صبح با مركب به منزل ما تشريف آورد». ¹