160بعد به خدمت امام رفتم. فرمود: ابوالحسن (امام رضا(ع)) از دنيا رفت و به شما چهار هزار درهم بدهكار بود. آنگاه از زير سجاده خود، دينارهايى را به من تقديم كرد. دينارها را كه شمردم، معادل چهار هزار درهم بود». 1
عطا به مقدار مال
«احمد بن حديد» مىگويد: «با گروهى براى انجام مراسم حج مىرفتيم كه راهزنان راه را بر ما بستند [و اموالمان را بردند]. چون به مدينه رسيديم، امام جواد(ع) را در كوچهاى ملاقات كردم. به منزل آن گرامى رفتم و داستان را به عرض امام رساندم. فرمان داد لباسى و پولى برايم آوردند و فرمود: پول را ميان همراهان خويش به همان مقدار كه دزدها از آنان بردهاند، تقسيم كن. پس از آنكه تقسيم كردم، دريافتم پولى را كه امام عطا كرده بود، درست به همان اندازه بود كه دزدها برده بودند؛ نه كمتر و نه بيشتر». 2
برآوردن حاجت بدون درخواست
«محمّد بن سَهل قمى رحمه الله» مىگويد: «در سفر مكّه، به مدينه رفتم و به حضور امام جواد(ع) مشرّف شدم. مىخواستم لباسى را از آن حضرت براى پوشيدن مطالبه كنم، ولى فرصتى به دست نيامد. با آن حضرت خداحافظى كردم و از خانه ايشان بيرون آمدم. تصميم گرفتم نامهاى براى