65دسته تقسيم مىشود كه نزد ما عنوان بدعت تنها بر آن دسته از اين امور صادق مىآيد كه حرام باشد. 1
علامه مجلسى پس از شهيد اول در توضيح سخن پيامبر اكرم(ص) كه فرمود: «هر بدعتى، گمراهى است»، مىنويسد:
اين حديث بر اين نكته دلالت دارد كه كار اصحاب ما كه به پيروى از اهل سنت، بدعت را به اقسام گوناگون تقسيم كردهاند، باطل است؛ چراكه بدعت در شرع تنها بر كار يا سخن يا اعتقادى اطلاق مىشود كه به نام دين در دين داخل شده و دليلى از جانب شارع نه عموماً و نه خصوصاً درباره آن وارد نشده باشد و چنين چيزى جز حرام و افترا بر خدا و رسول، عنوان ديگرى ندارد. 2
8. بدعت در بدعت
پس از بيان اين مطالب، چگونه مىتوان مفهوم تقسيم بدعت را دريافت؟ آيا همين تقسيمات، خود، نوعى بدعت نيست؟ يا تناقضها و مغالطههاى لفظى و واژگونه كردن تعريفهاى واضح و آشكار است... . پس از همه اين بحثها و آشكارشدن مطالب و نظريههاى مختلف درباره اصطلاح بدعت، بايد اذعان داشت برخى در تعريف بدعت، به تقسيم آن معتقد شدهاند كه از آن جمله مىتوان، به اين افراد اشاره كرد:
الف) «شافعى» كه حرملة بن يحيى از وى نقل مىكند:
از شافعى شنيدم كه مىگفت: بدعت بر دو گونه است: بدعت پسنديده و بدعت ناپسند؛ پس آن بدعت كه با سنت موافق باشد، پسنديده و آن بدعت كه با سنت مخالف باشد، ناپسند است.