62قاسم نيز پس از جنگى شديد هدف ضربت عمر بن سعد ازدى قرار گرفت و عمويش را به يارى طلبيد. امام به سرعت از ميان صفوف دشمن عبور كرد، خود را به قاتل او رسانيد و دست او را از بدن جدا كرد. چون گروهى به يارى عمر آمدند جنگ درگرفت و پس از آنكه براى لحظاتى درگيرى خاتمه يافت، امام حسين(ع) بر بالين قاسم حاضر شد و فرمود: «چقدر بر عموى تو سخت است كه او را به كمك بخوانى و از دست او كارى ساخته نباشد و يا تلاش او براى تو سودى نداشته باشد. از رحمت خدا دور باد آنان كه تو را كشتند». ¹

آن‌گاه امام قاسم را به خيمه آورد. ابوبكر و عبدالله نيز در ركاب عمو و امام خود به فيض شهادت نايل آمدند. اما حسن بن حسن كه در تاريخ به حسن مثنى معروف است، على‌رغم مجاهدت و جراحت‌هاى فراوان، با وساطت اسماء بن خارجه كه از خويشاوندان مادرى او بود، زنده ماند و ابتدا به كوفه و پس از التيام جراحت‌ها به مدينه رفت. ²

همچنين از فرزندان اميرالمؤمنين على(ع) پس از عبدالله، عثمان، جعفر، ابوبكر، محمد و عباس اصغر نيز به