157 مِنَ الْعَرَبِ سَيِّدُهَا، وَ مِنَ الْوَغَى لَيْثُهَا، وَارِثُ المَشْعَرَيْنِ وَ أَبُو السِّبْطَيْنِ: الحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ، ذَاكَ جَدِّى عَلِىُّ بْنُ أَبِى طَالِبٍ.

اى مردم، خداوند ما را شش خصلت عطا فرموده است و بر هفت ويژگى برترى يافته‌ايم. علم، بردبارى، سخاوت، فصاحت، شجاعت، و محبت در قلوب مؤمنان را به ما ارزانى داشت و ما را بر ديگران اين‌گونه برترى داد كه پيامبر بزرگ اسلام، صديق على(ع) ، جعفر طيار، شير رسول خدا حمزه، امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) دو فرزندان بزرگ رسول‌خدا(ص) را از ما انتخاب كرد. ¹ هر كس كه مرا شناخت و آنان كه مرا نمى‌شناسند با معرفى پدرانم خود را به آنها مى‌شناسانم.

اى مردم! من فرزند مكه و منا هستم. من فرزند زمزم و صفا هستم. من فرزند كسى هستم

كه حجرالاسود را با رداى خود حمل و بر جاى خود نصب كرد. من فرزند بهترين طواف‌كنندگان هستم. من فرزند بهترين حج‌گزاران و تلبيه‌گويان هستم. من فرزند كسى هستم كه بر براق سوار شد. من فرزند پيامبرى هستم كه در يك شب از مسجدالحرام به مسجدالاقصى رفت. من فرزند كسى هستم