37قرار داد، (و آنها را با شكست مواجه ساخت؛) وسخن خدا (و آيين او)، بالا (و پيروز)است؛ وخداوند عزيز وحكيم است!

ومى‌فرمايد:

(وَ سِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلىٰ جَهَنَّمَ زُمَراً حَتّٰى إِذٰا جٰاؤُهٰا فُتِحَتْ أَبْوٰابُهٰا وَ قٰالَ لَهُمْ خَزَنَتُهٰا أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ آيٰاتِ رَبِّكُمْ وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقٰاءَ يَوْمِكُمْ هٰذٰا قٰالُوا بَلىٰ وَ لٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذٰابِ عَلَى الْكٰافِرِينَ) (زمر: 71)

و كسانى كه كافر شدند گروه گروه به سوى جهنّم رانده مى‌شوند؛ وقتى به دوزخ مى‌رسند، درهاى آن گشوده مى‌شود ونگهبانان دوزخ به آنها مى‌گويند: آيا رسولانى از ميان شما به سويتان نيامدند كه آيات پروردگارتان را براى شما بخوانند واز ملاقات اين روز شما را بر حذر دارند؟! مى‌گويند:آرى، (پيامبران آمدند وآيات الهى را بر ما خواندند، وما مخالفت كرديم!) ولى فرمان عذاب الهى بر كافران مسلّم شده است.

2. عدم خروج از ملت اسلام

در قرآن كريم گاهى كلمه كفر در مورد ديگر غير از خروج از ملت اسلام به كار رفته است.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

(فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لاٰ تَكْفُرُونِ) (بقره: 152)

پس به ياد من باشيد، تا به ياد شما باشم! وشكر مرا گوييد و(در برابر نعمت‌هايم) كفران نكنيد.