85
قضاى سحرخيزى و شبزندهدارى
اگر انسان به هردليل، مثل خواب موفق به انجام دادن برخى اعمال بافضيلت نشود، مىتواند با بهجا آوردن قضاى آن، بهرهاى از آن اعمال ببرد.
در روايات به قضاى نماز شب بسيار سفارش شده و باعث مباهات پروردگار بر فرشتگان شمرده شده است.
پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد:
انَّ اللهَ تبارَكَ وتعالى لَيباهِى ملائكتَهُ بِالعبدِ يَقضِى صلاةَ اللَّيلِ بالنَّهارِ فَيقُولُ يَا مَلائِكتَى: انظروُا الى عَبدىِ يقضى مالَمْ أَفْترضُهُ عَلَيهِ أُشهِدُكُمْ إنّي قَدْ غَفَرتُ لَهُ. 1
هنگامى كه بندهاى قضاى نمازش را در روز انجام مىدهد، خداوند تبارك و تعالى به فرشتگانش مباهات مىكند و خطاب به آنان مىفرمايد: «نگاه كنيد به بنده من كه قضاى نمازى را بهجا مىآورد كه بر او واجب نكردم. شما شاهد باشيد كه من گناهان اين بنده را بخشيدم».
«على بن ابراهيم» در تفسيرش از امام صادق(ع) روايت مىكند:
شخصى به آن حضرت عرض كرد: «فدايت شوم. چه بسا اتفاق مىافتد كه يك ماه، دو ماه يا سه ماه نماز شب از من فوت مىشود و من آن را روز قضا مىكنم. آيا اين كار جايز است؟ حضرت فرمود: «به خدا سوگند! اين كار مايه روشنى چشم توست». حضرت اين جمله را سه بار تكرار فرمود.