74آورده است. ¹ روايات متعددى بر استحباب احياى اين شب دلالت دارد؛ از جمله پيامبر اكرم(ص) فرمود:

كُنْتُ نَائِماً لَيْلَة النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَاتَانِى جَبْرَئِيل(ع) فَقَالَ: يَا مُحَمّدُ أَتَنَامُ فِى هَذِهِ اللّيْلَةِ؟... يَا مُحَمّدُ مَنْ احْياهَا بِتَسْبِيحٍ وَ تَهْلِيلٍ وَ تَكْبِيرٍ وَ دُعَاءٍ وَصَلاةٍ وَقِرْاءَةٍ وَ تَطَوُّعٍ وَ اسْتِغْفارٍ كانَتِ الجَنَّةُ لَهُ مَنْزِلاً وَ مَقِيلاً وَ غَفَرَاللهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِه وَ مَا تَأخَّر... فَاَحْيِها يَا مُحمّدُ وَ أمُرْ امَّتَكَ بِاِحْيائِها وَالتَّقَرُّبِ الى اللهِ تعالى بِالعَمَل فِيهَا فِانَّهَا لَيْلَةٌ شَرِيفَةٌ... . ²

در شب نيمه شعبان خواب بودم. جبرئيل نازل شد. گفت: «اى محمد(ص) چنين شبى را مى‌خوابى؟ اى محمد! كسى كه اين شب را به تسبيح، تهليل، تكبير، دعا، قرائت قرآن، اعمال مستحبى و طلب آمرزش به سر برد، بهشت جايگاه او خواهد بود و خداوند گناهان گذشته و آينده او را مى‌آمرزد. اى محمد! اين شب را بيدار بمان و امت خود را به شب‌زنده‌دارى آن و تقرب به خدا با اعمال دستور ده كه اين شب شريفى است».

همچنين در روايت چنين آمده است:

انَّ اميرَالمُؤمِنين(ع) لم يكن يَنامُ فيها مُحيِياً لِعبادة الله عَزَّوَجَلَّ بِالصَّلاةِ وَالدُّعاءِ وَ تَلاوةِ الْقُرآنِ. ³

على(ع) [شب نيمه شعبان] را به عبادت خداوند عزوجل و نماز و دعا و تلاوت قرآن بيدار بود.