53مقام ابراهيم در شرق حجرالاسود و به فاصل 14/5 متر قرار دارد. فاصله آن از شاذروان نيز 13/25 متر است.

مقام ابراهيم تا به امروز، در جاى خود باقى مانده است. در سال 17ه.ق پس از وقوع سيل ويران‌گر در مكه، اين سنگ از جاى خود كنده شد و به «مسفله» رفت، ولى عمربن خطاب پس از اطمينان از اندازه‌هاى موجود موقعيت آن با راهنمايى «عبدالمطلب بن ابى‌وداعه»، سنگ را به جاى خود بازگرداند.

براى نخستين بار، مهدى عباسى در سال 161ه.ق، از ترس از بين رفتن مقام ابراهيم، آن را با طلا پوشانيد. پس از وى نيز كارهايى براى نگهدارى از اين مقام صورت گرفت سرانجام، مقام ابراهيم را در اتاقكى از جنس مس قرار دادند. مساحت اين اتاق مربع شكل، هجده متر مربع بود.

در سال 1387ه.ق، اين اتاقك برداشته شد تا مطاف گسترش يابد. سپس آن را در جايگاهى بلورين و ضخيم قرار دادند. زير اين جايگاه از سنگ مرمر است و روى آن پايه‌اى مسى قرار دارد. مساحت اين جايگاه 2/34 متر مربع و ارتفاع آن سه متر است. اين جايگاه در سال 1418ه.ق و در دوران ملك فهد، براى آخرين بار نوسازى شد. در قرآن كريم در فضيلت اين مقام آمده است: وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ؛ «از مقام ابراهيم، عبادتگاهى براى خود انتخاب كنيد». (بقره: 125)

در آيه‌اى ديگر از قرآن مى‌خوانيم: فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ ؛ «در آن، نشانه‌هاى روشن [از جمله] مقام ابراهيم است». (آل عمران: 97)

در روايتى از عبدالله بن عمر در اين باره آمده است:

از رسولخدا(ص) شنيدم كه فرمود: ركن و مقام، دو ياقوت از بهشت هستند.