46مشرف است. اين ناودان تعبيه شده تا در زمان بارندگى يا شستن سقف خانه خدا، آبها را به بيرون از كعبه هدايت كند.
در روايتهاى تاريخى آمده است، نخستين بار قريش به هنگام ايجاد سقف براى كعبه، براى آن ناودان قرار دادند. تا آن زمان؛ يعنى سال پنجم پيش از بعثت، كعبه سقف نداشت. با ساخت سقف براى كعبه، ناودان چوبى نيز براى آن درست كردند.
در زمان وليد بن عبدالملك (91ه.ق)، «خالد بن عبدالله قسرى»، حاكم وقت مكه، اين ناودان را با صفحههاى طلا پوشاند. در سال 1273ه.ق سلطان عبدالمجيدخان عثمانى، ناودانى از جنس طلا براى كعبه فرستاد. در سال 1417ه.ق نيز ملك فهد، ناودانى از طلاى خالص به طول تقريبى دو متر ساخت و آن را جايگزين ناودان پيشين كرد.
شاذروان
اين سنگ مايل و چسبيده به قسمت پايينى ديوار كعبه (از سه سمت) قرار دارد. در سمت حِجر، شاذروان وجود ندارد، بلكه فضاى اصلى كعبه است. سنگ شاذروان از مرمر است كه ارتفاع آن از 68 تا77 سانتىمتر و عرض آن از 54 تا 72 سانتىمتر، متغير است. اين سنگ در سال 1417ه.ق به هنگام ترميم كعبه، به فرمان ملك فهد تجديدبنا شد.
دانشمندان درباره حقيقت و اصل شاذروان اختلافنظر دارند. برخى گفتهاند شاذروان، جزئى از ديوار كعبه، بر اساس پايههاى بناشده به دست حضرت ابراهيم(ع) است، ولى قريش آن را از عرض ديوار كعبه جدا ساخت. از اينرو، به فتواى برخى فقيهان، طواف با حركت بر روى شاذروان، درست نيست؛ زيرا شاذروان بخشى از اصل كعبه است و طواف بايد پيرامون كعبه صورت گيرد.