69ميثم تمار در سال60 ه .ق، شبانه، مخفيانه و به دور از چشم دشمنان اهلبيت(عليهم السلام)، در محله «بنىمُراد» كوفه، در آغوش خاك آرميد. 1 اما آنطور كه تاريخ گواهى مىدهد، طايفه بنىمُراد و نسل آنان از قرن دوم و سوم هجرى، قبر ميثم را نشانهگذارى كردند. سپس براى قبر بقعهاى ساختند. حدود 120 سال پيش، يكى از طلاب نجف اشرف، به نام «سيد عطاء الله ارومى»، كه اهل «اروميه» آذربايجان ايران بود، قبر، حرم، گنبد و ديوار صحن را بازسازى، و براى آن خادم تعيين كرد.
چند سال قبل، يكى از تجار بزرگ در «مَسقَط» به نام «حاج خضر سياب نجفى»، همزمان با تعمير مسجد كوفه، ديوارهاى صحن ميثم را نيز تعمير كرد و براى آن ضريحى چوبين و صندوقى ساخت كه بر آن نوشته شده بود: اينجا مرقد مُصاحب اميرمؤمنان على(ع)، ميثم تمار، فرزند يحيى است. (1360ه .ق)
بارگاه ميثم تمار، در جنوب غربى مسجد كوفه، و در چهارصد مترى آن