56من اراده كردم آنچه را كه تو امر كردى از حج بر اساس قرآنت و سنت پيغمبرت كه درود و سلامت بر او و خاندانش باد، پس خدايا اگر عارض و مانعى برايم پيش آيد، تو خودت آن را برطرف كن، همانطور كه آن مانع در نامه عمل من مقدَر بود... .
ه) تلبيه
عَن خُزَيمَةَ بنِ ثابتٍ: إنّ النّبى(ص): كَانَ إذا فَرَغَ مِن تَلبِيةٍ سَألَ اللهَ رِضوانَه ومَغفِرَتَه وَاسْتَعاذَ بِرَحمتِهِ مِنَ النّارِ. 1
خزيمة بن ثابت مىگويد: هرگاه پيامبر اكرم(ص) از لبيكگويى فارغ مىشد، از خداوند عزوجل رضوان و آمرزش مىطلبيد و از آتش دوزخ به رحمتش پناه مىبرد.
عَن أبانَ، عَمَّن أخْبَرَهُ، عَنِ الإمام الباقِر(ع): قُلْتُ لَهُ لِمَ سُمِّيتِ التَّلبيةُ تَلْبيةً؟ قالَ: إجابةً، أجابَ موسى (ع) ربَّهُ. 2
به نقل از أبان، از كسى كه براى او چنين روايت كرد: به امام باقر(ع) گفتم: چرا به لبيكگويى «تلبيه» مىگويند؟ حضرت(ع) فرمود: به خاطر اينكه كلمه اجابت است، موسى(ع) پروردگارش را چنين جواب داد.
عَن سليمانِ بنِ جَعفرٍ: سألتُ أبا الْحسنِ(ع) عَنِ التَّلبيةِ وعِلَّتِها، فقال: إنّ النّاسَ إذا أحرَموا ناداهُم اللهُ عزَّوجلَّ، فَقالَ: عِبادى وَإمائى، لَاُحَرِّمنَّكُم عَلى النّارِ كَما أحْرَمْتُم لى، فَقولُهم: «لَبَّيكَ أللّهُمَّ لبَّيك»، إجابةٌ لِلّهِ عزّوجلّ عَلى نِدائه لَهُم. 3