130مىرسيم، همراهان ما به طواف مىروند و مرا به نگهبانى وسايلشان مىگمارند. فرمود: پاداش تو، بيش از آنهاست.
عَن مُزارِمِ بن حَكيم: زامَلتُ محمّدَ بنَ مصادفٍ، فلمّا دَخلنا المدينةَ اعْتَلَلْتُ، فكانَ يمضى الى المسجدِ ويدَعُنى وَحدى، فَشَكَوتُ ذلكَ إلى مصادفٍ، فأخبَرَ بِهِ أبا عبداللهِ(ع)، فأرسَلَ إليه: قعودُكَ عندَهُ أفضلُ مِن صَلاتِكَ فى المسجِدِ. 1
مزارم بن حكيم مىگويد: با محمد بن مصادف همراه بودم. چون به مدينه وارد شديم، بيمار شدم. او به مسجد مىرفت و مرا تنها مىگذاشت. از اين قضيه، به مصادف (پدر او) شكايت كردم. او هم به امام صادق(ع) خبر داد. ايشان به او چنين پيغام فرستاد: نشستن تو كنار او، برتر از نماز خواندنت در مسجد است.
حفظ رهتوشه
عَن صفوانَ الجمّالِ: قلتُ لأبى عبدالله(ع): إنّ مَعى أهلى وأنا أريدُ الحجَّ، فأشُدُّ نَفَقَتى فى حِقوى؟ قالَ، نَعَم، فانَّ أبى(ع) كانَ يقولُ: مِن قُوَّةِ المسافِرِ حِفظُ نَفَقَتِهِ. 2
صفوان جمّال مىگويد: به امام صادق(ع) گفتم: همراه خانوادهام قصد حج دارم، نفقهام را به كمرم مىبندم [نظر شما چيست؟]. فرمود: آرى! [عيبى ندارد]. پدرم مىفرمود: حفظ كردن خرجى، از توانمندى مسافر است.
عن يونسَ بنِ يعقوبَ: قلتُ لأبى عبدالله(ع) عن الرَّجُلِ المُحرِمِ يشُدُّ الهِميانَ