103داده ولى بر حجرالأسود دست نكشيده است. فرمود: اين مستحب است، اگر نتواند، خداوند به عذرپذيرى شايسته‌تر است.

ح) حِجْرِ اسماعيل

عَنْ طاوُوسِ الفقيهِ: رأيتُ فى الحِجْرِ زَينَ‌العابدينَ(ع) يصَلّى وَيدعُو: «عُبَيدكَ بِبابِكَ، أسيرُكَ بِفِنائكَ، مِسكينُكَ بِفنائكَ، سائلُكَ بِفِنائكَ، يشكُو إليكَ ما لايخفى إليكَ» وَفى خَبَرٍ: لاتَرُدَّنى عَنْ بابِكَ. ¹

طاووس فقيه مى‌گويد: امام زين‌العابدين(ع) را در حجر ديدم كه نماز مى‌خواند و چنين دعا مى‌كرد: بنده ناچيز تو به درگاه توست. اسير تو در آستان توست. نيازمند تو به درگاه توست. گداى تو به آستان توست. نزد تو شكايتى دارد كه بر تو پنهان نيست. در روايتى فرمود: مرا از درگاهت مران.

الإمام الصّادقُ(ع):

الحِجْرُ بَيتُ إسماعيلَ وفيهِ قَبْرُ هاجَرَ وقبرُ اسماعيلَ. ²

امام صادق(ع) فرمود: حِجر، خانه اسماعيل است و قبر هاجر و اسماعيل در آن قرار دارد.

الإمام الصّادقُ(ع):

إنّ اسماعيلَ صَلَواتُ اللهِ عليهِ تُوفِّي وهُوَ ابنُ مائةٍ وثلاثينَ سَنَةً ودُفِنَ بِالحِجْرِ مع امِّهِ. ³

امام صادق(ع) فرمود: اسماعيل كه درود خداوند بر او باد، در صد و سى سالگى از دنيا رفت و در حجر، همراه مادرش دفن شده است.

عن ابى بلال المكّى: رأيتُ ابا عبدالله دَخَلَ الحِجرَ مِن ناحيةِ البابِ، فقامَ يصَلِّى على قَدْرِ ذِراعَينِ مِن البيتِ، فقلتُ له: ما رأيتُ أحداً مِن أهلِ بَيتِكَ