44[به ياد آوريد] زمانى را كه ابراهيم گفت: پروردگارا! اين شهر (مكه) را شهر امنى قرار ده. و من و فرزندانم را از پرستش بتها دور نگاهدار.
اركان جامعه توحيدى كه در اين آيات بدان اشارت رفته است عبارتند از: 1. آبادى و عمران؛ 2. امنيت عمومى؛ 3. اقتصاد سالم؛ 4. پيوستگى و عواطف انسانى و آرامش دلها.
در خصوص ركن اول مىگويد: (رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً). بلد، يعنى شهر و اين هنگامى است كه گروهى از انسانها گرد آيند و زندگى اجتماعى را برگزينند و با تشريك مساعى و تبادل افكار و كار و كوشش، شهر يا روستايى را پديد آورند؛ [زيرا] يكى از بنيادهاى زندگى اجتماعى، جغرافياى شهرى است كه شهرنشينى و مشاركت اجتماعى در آن شكل مىگيرد. بايد توجه داشت كه وقتى حضرت ابراهيم به اين ديار آمد، جز سرزمين بىحاصل پيرامون خانه چيزى نبود و او با بناى كعبه، سنگهاى اوليه زندگى شهرى را پايهگذارى كرد. امّا در خصوص امنيت عمومى، واژه آمِناً كه در هر دو آيه آمده است اين مفهوم را مىرساند، كه زندگى اجتماعى آنگاه انسانى، سالم و بدون آسيب خواهد بود كه در آن امنيت حاكم باشد و واضح است كه امنيت جز در پرتو ايمان، اخلاق و حاكميت قانون و حق و عدل