97يكديگر روشن شد». سپس امام‌به عبدالله بن فضل فرمود: «اى فرزند فضل! اين امرى از سوى پروردگار و راز و سرّى از اسرار الهى و غيبى از غيب‌هاى خداوند است. چنانچه بدانيم كه خداوند حكيم است، حتى به رغم آشكار نبودن دليل كارهاى او، تصديق خواهيم كرد كه همه آنها از روى حكمت صورت مى‌پذيرند». 1
ب) شناختن مقام و منزلت امام
مردم پس از بعثت پيامبر بزرگوار اسلام تا 260ه.ق، به پيامبر و امامان‌معصوم(ع) بسيار بى‌حرمتى كردند. قرآن و كتاب‌هاى تاريخى به برخى از اهانت‌هاى مردم به پيامبر رحمت اشاره مى‌كنند كه آن حضرت در راه تبليغ چه سختى‌هايى كشيد و در مدينه حتى از برخى ياران خود بسيار رنج مى‌برد.
آنان سفارش‌هاى پيامبر را درباره اهل‌بيت مكرّمش نشنيده گرفتند و بيشترين اهانت‌ها را به خاندان او روا داشتند كه شرح آنها در اينجا نمى‌گنجد. اهانت‌ها و بى‌حرمتى‌ها به حجت‌هاى خدا پس از رسول‌الله فراوان است كه شهادت فاطمه‌زهرا(عليها السلام)، اميرالمؤمنين(ع)، امام‌حسن(ع) و امام‌حسين(ع) و ديگر امامان‌معصوم نمونه‌اى از آنها به شمار مى‌آيد. همين بى‌حرمتى‌ها سبب شد كه خداى تعالى حجت دوازدهم خود را براى دوره نامعلومى از ديد مردم دور نگه دارد تا زنگ خطرى براى تنبيه مردم و زمينه‌اى براى محفوظ ماندن آخرين ذخيره الهى باشد و مردم، بيش از پيش، به‌قدر و منزلت امام‌معصوم پى ببرند.
«مروان انبارى» مى‌گويد: امام‌باقر(ع) فرمود: «اگر خداوند حضور ما را نزد مردمى كراهت داشته باشد، ما را از آنان جدا مى‌كند». 2