278خداوند ابراهيم را بنده خاص خود قرار داد، پيش از آنكه پيامبرش قرار دهد و خداوند او را به عنوان نبى انتخاب كرد، پيش از آنكه او را رسول خود سازد و او را رسول خود انتخاب كرد، پيش از آنكه او را خليل خود برگزيند و او را خليل خود قرار داد، پيش از آنكه او را امام‌قرار دهد. هنگامى كه همه اين مقامات را جمع كرد، فرمود: «من تو را امام‌مردم قرار دادم». اين مقام به قدرى در نظر ابراهيم بزرگ جلوه كرد كه عرض نمود: «خداوندا! از دودمان من نيز امامانى انتخاب كن!» فرمود: «پيمان من به ستمكاران آنها نمى‌رسد...»؛ يعنى شخص سفيه هرگز امام‌افراد با تقوا نخواهد شد.
ازاين‌رو، بنابر عقيده شيعه، امامان جانشين رسول‌خدايند و وظايفى همچون وى دارند و اين عقيده هيچ منافاتى با آموزه‌هاى قرآن و سنّت ندارد تا سبب كفر شود.