199
سَريري، فَلمّا ماتَ رَسولُ الله وَ تَشاغَلْنا بِمَوته دَخلَ داجنٌ فأكلها. 1
آيه رجم و تحقق رضاع به ده بار شير دادن، نازل شد و من آن را در صفحه كاغذى زير تخت خود نگهدارى مىكردم. اما در روزى كه مشغول امورات مربوط به وفات رسولخدا بوديم، گوسفندى داخل حجره شد و آن را خورد.
اگر بيمارى رسولخدا(ص) و وفات حضرت در حجره عايشه روى داد، چگونه گوسفندى توانسته از ميان جمعيت وارد حجره شود و آن صفحه كاغذ را بخورد.
و) روايات گوناگونى بر اين مطلب گواهى مىدهند كه حجره رسولخدا(ص) دو در داشته است و هنگامى كه مسلمانان ميخواستند بر پيكر مطهر رسولخدا(ص) نماز گزارند، گروه گروه از يك در داخل و از در ديگر خارج مىشدند، اما خانه عايشه تنها يك در داشته و در جهت مخالف خانه مستقل حضرت قرار داشت.
قَالُوا كَيفَ نُصَلِّي عَلَيهِ قَالَ ادْخُلُوا أَرْسَالاً أَرْسَالاً قَالَ فَكَانُوا يدْخُلُونَ مِنْ هَذَا الْبَابِ فَيُصَلُّونَ عَلَيهِ ثُمَّ يَخْرُجُونَ مِنَ الْبَابِ الآخر. 2
و چون رسولخدا به ديار باقى شتافت گروهى گفتند: «چگونه بر آن حضرت نماز گزاريم؟» در جواب گفتند: «گروه گروه از اين در وارد شده و نماز گزارده و از درب ديگر خارج شوند».
«هيثمى» پس از نقل اين روايت مىگويد:
«و رجاله رجال الصحيح» . 3 سند حديث صحيح است.
ز) حجره عايشه برخلاف خانه رسولخدا(ص)، يك در داشت كه رو به شام بود؛ يعنى در ضلع جنوبى مسجد و طرف قبله.
فَسَألْتُهُ عَنْ بَيتِ عايشة فَقالَ: كانَ بابُه مِنْ وَجهةِ الشّامِ فَقلتُ: مِصراعاً كان أو