146آورد، مرا به خشم آورده است».

ابوبكر و عمر گفتند: «بلى، ما از رسول‌خدا(ص) اين مطلب را شنيديم». فاطمه((عليها السلام) فرمود: «پس من خدا و ملائكه را شاهد مى‌گيرم كه شما دو نفر مرا ناراحت كرده و مرا خشنود نكرديد. اگر پيامبر را ملاقات كنم، از شما شكايت خواهم كرد».

ابوبكر گفت: «به خدا پناه مى‌برم از خشم خداوند و خشم شما اى فاطمه!» سپس ابوبكر به شدت گريه كرد تا جايى كه نزديك بود جان بدهد. فاطمه(عليها السلام) فرمود: «سوگند به خدا كه بعد از هر نمازم تو را نفرين خواهم كرد». ¹