127روايات بدين اشعار دارند كه آن حضرت تا پايان عمر شريفشان اين كار را تكرار مى‌كردند. ابوالحمراء، خادم رسول اكرم(ص) چنين مى‌گويد:
كانَ رَسولُ اللهِ(ص) يَجيءُ عِندَ كُلِّ صَلاةِ فَجْرٍ فَيأخُذُ بِعضادَةِ هذَا الْبابِ؛ ثُمَّ يَقولُ: السَّلامُ عَلَيكُم يا أهلَ الْبَيتِ وَ رَحمةُ اللهِ وَ بَرَكاتُه. فَيُردُّونَ عَليهِ مِنَ الْبَيتِ «وَ عليكم السلام و رحمة الله و بركاته»، فَيَقولُ: الصَّلاةُ رَحِمَكُم اللهُ!
إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً .
رسول خدا(ص) به هنگام هر نماز صبح به چهارچوب اين درب دست گذاشته و سپس مى‌فرمود: «سلام بر شما اى اهل بيت و رحمت خدا و بركاتش» و از داخل خانه نيز جواب مى‌آمد: «و سلام و رحمت و بركاتش بر شما باد». آن‌گاه رسول خدا(ص) مى‌فرمود: «به‌سوى نماز بشتابيد رحمت خدا بر شما باشد. همانا خداوند مى‌خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد».
«نفيع بن حارث» كه راوى اين حديث است، از «ابوالحمراء» پرسيد: «در خانه، چه كسانى بوده‌اند؟» وى جواب داد: «على، فاطمه، حسن و حسين(عليهم السلام). 1
جمله
«يَجِيءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاةِ فَجْر»؛ «وقت هر نماز صبح مى‌آمد» و اشاره نكردن به مدت آن، گوياى آن است كه آن حضرت تا پايان عمرش چنين مى‌كرد؛ چنان‌كه روايت سيوطى از ابن‌عباس نيز چنين ظهورى دارد.
حديث «ابوالحمراء» در مآخذ شيعه بدين‌گونه آمده است:
فَلَمْ يَزلْ يَفعَلُ ذلكَ كُلَّ يومٍ إذا شَهِدَ الْمَدينةَ حَتّى فارَقَ الدُّنيا. 2
همواره هر روز اين كار را انجام مى‌داد هرگاه كه به مدينه مى‌آمد تا زمانى كه دنيا را ترك نمود.