125سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده‌اند؛ همانان كه نماز را برپا مى‌دارند و در حال ركوع، زكات مى‌دهند.
بنابر روايات شيعه و اهل‌سنت، روزى فقيرى در مسجد از مردم كمك خواست و كسى به او چيزى نداد. حضرت على(ع) كه نماز مى‌گزارد، در حال ركوع با انگشت دست راست به سائل اشاره كرد و او متوجه شد و انگشتر حضرت را از دستشان بيرون آورد. در اين هنگام اين آيه نازل شد: «تنها ولى شما، خداوند و پيامبرش و كسانى‌اند كه ايمان آورده‌اند و نماز بر پا مى‌دارند و در حال ركوع، زكات مى‌دهند». 1
كلمه «ولى» در آيه به معناى دوست، ناصر و ياور نيست؛ زيرا ولايت در معناى دوستى و يارى كردن، ويژه كسانى نيست كه نماز مى‌خوانند و در ركوع زكات مى‌دهند. بلكه حكمى عمومى براى همه مسلمانان است؛ يعنى مسلمانان بايد يك‌ديگر را دوست بدارند و يارى كنند، حتى كسانى كه زكات بر آنان واجب نيست و چيزى ندارند تا زكات بدهند. پس دوستى و يارى كردن مسلمانان ويژه انفاق‌كنندگان در ركوع نيست، بلكه مقصود از ولى در اين آيه، ولايت به معناى امامت و رهبرى است؛ به‌ويژه اينكه چنين ولايتى همراه با ولايت پيامبر و خدا آمده و هر سه با يك جمله ادا شده است.
ج) آيه تطهير
خداوند سبحان مى‌فرمايد:
...إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ...(احزاب: 33)
... حقيقتاً خداوند مى‌خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند... .
اين آيه، درباره پنج تن «آل‌عبا»، يعنى پيامبراكرم) ص (، على، فاطمه، حسن و