122

3. كدام آيات قرآن درباره ولايت و امامتند؟

مفسران و دانشمندان شيعه و اهل‌سنت درباره فضايل و مناقب اميرالمؤمنين(ع) و اهل‌بيت(عليهم السلام) آيات بسيارى ذكر كرده‌اند كه نقل همه آنها در چارچوب اين جستار نمى‌گنجد. «حاكم حسكانى» از علماى معروف اهل‌سنت، در «شواهد التنزيل» بيش از دويست آيه در اين‌باره گرد آورده است كه دو نمونه از آنها گزارش مى‌شود:

الف) آيه تبليغ

خداوند سبحان مى‌فرمايد:

يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكٰافِرِينَ (مائده: 67)

اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، به‌طور كامل به مردم ابلاغ كن و اگر چنين نكنى، رسالت او را انجام نداده‌اى! خداوند تو را از [خطرات احتمالى] مردم، حفظ مى‌كند و خداوند، گروه كافران [لجوج] را هدايت نمى‌كند.

همه مفسران شيعه بر پايه روايات اهل‌بيت(عليهم السلام) و برخى از مفسران اهل‌سنت ¹ گفته‌اند كه اين آيه درباره على بن ابى‌طالب(ع) و ماجراى غديرخم است.

لحن و خطاب آيه، آن را از آيات قبل و بعدش جدا مى‌كند. پيامبر تنها در اين آيه از قرآن براى كتمان پيام، تهديد شده است كه اگر نگويى، رسالت خود را به پايان نبرده‌اى: وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ .