852. هيچ شيعهاى اظهار نكرده كه غيبت امام دوازدهم از ترس ستمگران بوده است.
به اعتقاد شيعه، خداوند اراده نموده است كه يازدهمين نواده رسول خدا(ص) از نسل على(ع) و فاطمه(عليها السلام)، از نظرها غايب شود و آنگاه كه خداوند اراده كرد، ظاهر شود. پس اين موضوع، به ترس امام يا قدرت شيعيان ربطى ندارد.
عقيده به امام منتظر(عج) از عقايد مشترك شيعه و اهل سنت است. منابع اهل سنت در اين زمينه نوشتهاند: «رسول خدا[(ص)] فرمود: دنيا به آخر نمىرسد، مگر آنكه مردى از اهل بيت من بر آن حكومت مىكند كه او همنام من است».
در روايت ديگرى فرمودهاند: «حتى اگر از دنيا جز يك عصر هم باقى نمانده باشد، خداوند مردى از اهل بيت[(عليهم السلام)] مرا مبعوث مىكند تا دنيا را از عدل پر كند همچنانكه از ظلم پر شده است». 1
ابن خلدون مىنويسد: «رسول خدا[(ص)] از [حضرت] مهدى[(عج)] نام مىبرد و مىفرمود: «
نَعَمْ هُو حَقٌّ وَ هُو مِنْ بنيفاطمة» 2؛ «بلى واقعه مهدى درست است و او از فرزندان فاطمه است».
26. شدت علاقه على(ع) به پيامبر(ص)
رسول خدا(ص) به هنگام هجرت از مكه به مدينه، ابوبكر را همراه خود برد و او را نجات داد، اما على(ع) را در بستر خود قرار داد و جان او را به خطر انداخت.