62
16. بررسى معناى «عبد» در نامگذارىها
1. انسان بايد فقط بنده خدا باشد، چرا شيعيان نامهايى همچون: عبدالحسين (بنده حسين)، عبدالعلى (بنده على) و... را بر خود مىگذارند.
2. خادم كسى است كه آب و غذا تهيه مىكند و خدمت مىنمايد. آيا معقول است كه كسى آب و غذا براى حسين ببرد و در قبرش آب وضويش را آماده كند تا بگوييم خادم حسين است؟
پاسخ
1. استفاده از كلمه «عبد» در نامگذارى، هيچ ارتباطى به «بنده» بودن ندارد؛ زيرا همان عبدالحسينها و عبدالعلىها و... هميشه مىگويند:
«لا اله الّا الله وحده لا شريك له» .
در اين باره توجه به چند نكته لازم است:
هنگام نامگذارى، كسى از «عبد» بندگى را اراده نمىكند، بلكه «خادم» و «غلام» بودن مراد است. صاحبان اين نامها افتخار مىكنند كه خود را غلام افتخارى اهلبيت(عليهم السلام) بنامند. به تعبير ديگر «عبد» همهجا به معناى پرستنده نيست، بلكه در مواردى براى غلام و خادم به كار مىرود؛ چنانكه در قرآن آمده است:
( وَ أَنْكِحُوا الْأَيٰامىٰ مِنْكُمْ وَ الصّٰالِحِينَ مِنْ عِبٰادِكُمْ وَ إِمٰائِكُمْ... ) (نور:32)
مردان و زنان بىهمسر خود را همسر دهيد. همچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكارتان را.
آيا در اين آيه منظور از عِبٰادِكُمْ پرستشكنندگانِ شما مسلمانان، موردنظر است؟