334ولايت على(ع) بر همه چيزها عرضه شده و هر چيزى كه ولايت او را پذيرفته درست شده است و هر چيزى كه ولايت او را نپذيرفته، فاسد و خراب گشته است.
به شيعه گفته مى‌شود پيامبران به توحيد و اخلاص در عبادت خدا و يگانه‌پرستى دعوت مى‌كردند نه به ولايت على[(ع)]. خداوند مى‌فرمايد: «ما پيش از تو هيچ پيامبرى را نفرستاديم، مگر اينكه به او وحى كرديم، معبود به حقى جز من وجود ندارد پس فقط مرا پرستش كنيد».
اگر ولايت على[(ع)] چنان‌كه شما ادعا مى‌كنيد در صحيفه‌هاى همه پيامبران نوشته شده است، چرا فقط شيعيان آن را نقل كرده و چرا اهل اديان از آن آگاهى ندارند؟ چرا در قرآن كه همه كتاب‌ها را در بر دارد ذكر نشده است؟
پاسخ
اول اينكه آيه مذكور نه تنها با اين عقيده شيعه تضادى ندارد، بلكه در همين راستاست؛ زيرا دعوت به ولايت على(ع)، در عرض دعوت به خداپرستى نيست بلكه در طول آن است.
مراد از ولايت على[(ع)] دقيقاً همان ولايت خداست، اما بايد ولايت خدا در روى زمين محسوس و عينى شود و آن ولايت على(ع) است.
گفتار و درك شما از آيه فوق الذكر، مانند فهم خوارج از آيه إِنِ الْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ 1است. برداشت خوارج اين بود كه هيچ‌كس حق ندارد حاكم شود و هر حاكميتى را با حاكميت خدا در تضاد مى‌دانستند. حال، شما دعوت به ولايت على(ع) را با دعوت به خداپرستى متضاد تصور مى‌كنيد در حالى كه خداپرستى، با قبول ولايت على(ع) قابل درك است، وگرنه از كجا معلوم كه نفس‌پرستى است يا خداپرستى است؟