333
وَ أَتُوبُ إِليه في كُلِّ يومٍ مأةَ مرّةٍ» 1؛ « من هر روز صد بار از خدا طلب آمرزش مى‌كنم و به سوى خدا توبه مى‌نمايم».
در سخنى ديگر، از قول رسول خدا(ص) نوشته‌اند:
«و انّي لاستغفر الله في اليوم مأة مرة» 2؛ «من در هر روز صد بار از خداوند آمرزش تقاضا مى‌كنم».
عايشه مى‌گفت:
كانَ رَسُولُ الله[(ص)] في اخِرِ عُمرِه يَكثُر مِنْ قَولِه: سبحانَ الله وَ بِحَمدِه أسْتغفِرُاللهَ و أتوبُ إليه. 3
رسول خدا[(ص)] در اواخر عمرش زياد مى‌گفت: منزه است خدا، او را سپاس مى‌گزارم و از خداوند طلب آمرزش مى‌كنم و به سوى او بازمى‌گردم.
حال از سؤال‌كننده مى‌پرسيم طلب مغفرت رسول‌خدا(ص) را چگونه معنا مى‌كنيد؟ آيا رسول خدا(ص) استغفار مى‌كرد يا نه؟ اگر نمى‌كرد پس عايشه به او تهمت زده است و اگر طلب استغفار مى‌كرد چگونه با عصمت آن حضرت مى‌سازد؟
178. موضوع دعوت انبيا
شيعيان مى‌گويند كه هيچ پيامبرى نبوده، مگر آنكه به ولايت على[(ع)] دعوت شده است و خداوند از پيامبران براى ولايت على[(ع)] پيمان گرفته و چنان مبالغه و غلو كرده‌اند كه شيخ آنها، تهرانى مى‌گويد: