312ولى [و يار و ياور] يكديگرند». (توبه: 71)

اينكه مى‌بينيم بعضى افراد اين موضوع را نتوانستند تحمل كنند چون يقين داشتند كه اين دستور امر به امامت و خلافت على(ع) است.

ز) ابن عباس مى‌گويد:

آيه يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ¹در مورد على[(ع)] نازل شده است، آن‌گاه خداوند به رسول خدا دستور داد ولايت على را اعلان و ابلاغ نمايد رسول خدا[(ص)] ترسيد كه بگويند پسر عمويش را بر ديگران برترى داد و به پيامبر طعنه بزنند آن وقت خداوند اين آيه را نازل كرد و رسول خدا[(ص)] ولايت على[(ع)] را اعلان نمود. ²

اگر «مولى» در واقعه غدير به معناى محبت بود نه ترسى داشت و نه كسى به رسول‌خدا طعنه مى‌زد و نه اتهام برترى دادن على(ع) به سايرين مطرح مى‌شد زيرا كه تمام مؤمنين موظف و مأمور هستند يك ديگر را دوست بدارند پس «مولى» در حديث غدير به معناى امام و خليفه و پيشوا مى‌باشد.

ح) اگر مولى به معناى محبت بود، چه معنا داشت كه پس از واقعه غدير شيخين نزد على(ع) رفته و تهنيت گفته و بگويند: «

اصحبت مولاي و مولى كلّ مؤمن و مؤمنة » ³؛ «مولاى من و مولاى هر مرد و زن مؤمن گشته‌اى».

ط) ابن مسعود مى‌گويد در زمان رسول خدا[(ص)] آيه تبليغ را چنين مى‌خوانديم:

يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك ان علياً مولى المؤمنين و ان لم تفعل فما بلغت رسالته... ⁴