270
پاسخ
1. به اين بحث در پاسخ پرسش 8 پرداخته شد.
2. همچنانكه در مباحث قبل گذشت يكى از اشتباههاى وهابيان اين است كه مبناى جاى گرفتن كسى در «اهلبيت» پيامبر(ص) را وابستگى نسبى تصور مىكنند و كسانى را كه با رسول خدا(ص) نسبت خونى دارند، مصداق اهلبيت(عليهم السلام) مىدانند، در نتيجه، چنين پرسشهايى را مطرح مىكنند. در حالى كه خداوند متعال اهلبيت انبيا را نه بر اساس خويشاوندى، بلكه بر پايه ايمان و منزلت معنوى كه دارند معرفى مىنمايد؛ زيرا:
خداوند پسر حضرت نوح(ع) را از اهلبيت حضرت نوح(ع) قرار نداد و وقتى حضرت نوح(ع) گفت: ( رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي )؛ «پروردگارا! پسرم از خاندان من است». (هود: 45)، خداوند فرمود: ( يٰا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صٰالِحٍ )؛ «اى نوح! او از خاندان تو نيست؛ او عمل غير صالحى است». (هود: 46)
خداوند در قرآن عموى رسول خدا(ص)، ابولهب را با نام خاص نفرين كرده است: ( تَبَّتْ يَدٰا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ... )؛ «بريده باد هر دو دست ابولهب و مرگ بر او باد».
اگر معيار اهل بيت رسول خدا(ص) بودن، نسب مىبود، خداوند به اين صراحت ابولهب را مورد نكوهش قرار نمىداد. اگر خداوند به اين صراحت ابولهب را نكوهش نمىكرد، به يقين شما او را هم از اهلبيت پيامبر(ص) حساب مىكرديد.
حضرت سلمان فارسى كه هيچگونه وابستگى نسبى، سببى، ملى، قومى و زبانى با رسول خدا(ص) نداشت، پيامبر(ص) او را به دليل وابستگى ايمانى، از اهلبيت خود معرفى كرد:
«سلمان منا اهل البيت» 1؛ «سلمان از ما اهلبيت است».
در اينكه عباس را عضو برجسته اهلبيت(عليهم السلام) نام بردهايد، دليلى جز وابستگى خويشاوندى با رسول خدا(ص) نداريد.